HET EERSTE CONCERT

Het eerste concert: tussen 18 000 mensen

Na dat eerste akoestische optreden tussen 180 mensen volgde een veel grotere stap: mijn eerste echte concert in meer dan 15 jaar.

De AFAS Dome. Duizenden mensen. Dicht bij elkaar. Alles wat ik jarenlang had moeten vermijden.

En als er één concert was waarvoor ik mijn gezondheid op het spel wilde zetten, dan was het wel dit concert.

Ik wist dat ik mijn mondmasker zou dragen, een veilig FFP2-masker. Maar één ding was voor mij belangrijk: het moest deel uitmaken van mijn outfit. Dezelfde kleur, bewust gekozen. Ik wilde daar niet staan als het zieke meisje in de massa. Ik wilde gewoon Sara zijn.

En twee uur lang was ik dat ook.

Twee uur lang werd ik teruggebracht naar mijn gezonde jaren. Naar de tijd waarin ik nog dansles gaf. Naar de nummers waarop ik toen zelf stond te dansen en les te geven.

Met mijn mondmasker op. Met het besef dat ik een risico nam. Maar ook met het gevoel dat ik voor het eerst in jaren weer even midden in mijn oude leven stond. 

Niet het zieke meisje in de massa.

Gewoon ik.

En het bijzondere was, dat ik onverwacht twee keer mocht gaan, waardoor ik de tweede keer een volgende stap zette: Eén nummer lang mocht mijn mondmasker af. Ik ben tussen en na de concerten wel ziek geweest en heb telkens een week in bed doorgebracht, maar de adrenaline en het gevoel van "weer leven" waren het meer dan waard!