UNDIAGNOSED

2026 - heden

35 mensen. 34 diagnoses. Eén persoon nog zoekend. Een nummer over alles wat aan een diagnose voorafgaat.

Op 29 mei 2026 schreef ik Undiagnosed. In tranen.

Ik stond aan de vooravond van een immense stap, maar besefte plots dat ik die alleen kon zetten omdat ik eindelijk antwoorden had. Een diagnose. En een levensnoodzakelijke, levenslange behandeling. Niet om te genezen, wel om te blijven leven.

Twee jaar eerder dacht ik nog bijna dagelijks: "Ik denk dat dit is hoe sterven voelt." Ik kon niets meer. Ik ademde nog, maar leefde al lang niet meer. En toch bleven de antwoorden uit. Ik wist toen nog niet dat mijn zoektocht van 17 jaar enkele maanden later eindelijk voorbij zou zijn.

Undiagnosed ontstond vanuit die periode. Vanuit de vraag wat er gebeurt met mensen die ziek zijn, maar nog altijd wachten op een naam voor wat hen overkomt.

Voor het project bracht ik 35 mensen samen: 34 met een diagnose en één persoon die nog steeds op zoek is naar antwoorden. Elk met een ander verhaal, maar verbonden door diezelfde onzekerheid, dat wachten en die ene vraag: wat als?

Dit nummer is voor de versie van mij die op was. Voor de gezichten in deze video. En voor iedereen die vandaag nog ziek is, maar nog steeds in die wachttijd staat.

Omdat een diagnose soms geen eindpunt is, maar het begin van opnieuw kunnen leven.

De video:

Het volledige nummer is ook beschikbaar op Spotify: